رندرکنندهٔ Markdown متنی مثل نوشتهٔ یک مدل را به عناصر واقعی تبدیل می‌کند: سرتیترها، فهرست‌ها و فهرست کارها، نقل‌قول‌ها، جدول‌ها، بلوک‌های کد با دکمهٔ کپی و لینک‌ها. متن را به یک درخت تجزیه می‌کند و آن را با قالب‌ها رسم می‌کند؛ پس HTML خام متن می‌ماند و هیچ چیز هرگز به‌صورت HTML درج نمی‌شود.

با streaming، متن نیمه‌کاره همان‌طور خوانده می‌شود که پس از کامل شدن: بلوک کدی که هنوز بسته نشده از همان ابتدا بلوک کد است، ** تنها منتظر جفتش می‌ماند و مکان‌نما آخرین کلمه را دنبال می‌کند. بلوک‌هایی که تغییر نکرده‌اند DOM خود را حفظ می‌کنند.

لینک‌ها فقط برای نشانی‌های وب، ایمیل و تلفن کار می‌کنند و تصاویر تا وقتی images را روشن نکنید، لینک می‌مانند.

یک سند

سرتیترها از headingLevel شروع می‌شوند تا زیر سرتیترهای خود صفحه قرار بگیرند. جدول‌ها و کدهای عریض در ناحیهٔ خودشان اسکرول می‌شوند.

استریم

همان متن، هر بار چند نویسه. هیچ نمادی لحظه‌ای ظاهر نمی‌شود و فقط آخرین بلوک دوباره رندر می‌شود.

هایلایت کد

nuiMarkdownCode بلوک‌های کد را با قالبی از خودتان رسم می‌کند، اینجا با یک هایلایتر کوچک. کد و زبانش را دریافت می‌کند.